Autor: medena90 Tema: Podgorica  (Pročitano 206 puta)

0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.

Van mreže medena90

  • mlađi član
  • **
  • poruke: 122
  • 0 date prim. 0
« poslato: 11. februar 2011, 22:04 »


O Podgorici bi se moglo napisati milion stranica. Ne samo sto bi ta prica o najvecem gradu Crne Gore bila duga, nego bi ta prica bila u mnogim djelovima bila i - nedorecena. Da bi se otkrio ovaj danas najveci grad Crne Gore treba u njemu provesti dosta vremena, i pitanje je opet da li bi ga  otkrili potpuno. Ne zato sto je to geografski ogroman prostor, vec zato sto se na tom  prostoru, kroz istoriju,  nastajalo mnogo gradova i sto su ti isti gradovi kasnije nestajali , mozemo slobodno reci -  u jednoj vrsti apokalipse.
 
Ova prica o najvecem i glavnom gradu Crne Gore je ujedno i prica o karakteristikama grada i naroda koji je kroz noviju istoriju prolazio kroz kriticne periode. Prolazeci kroz tutnjavu vremena, na obroncima danasnje Podgorice naci ce se ostaci mnogih naselja, naci ce se tragovi koji govore, ali ipak ne toliko dovoljno da bi potpuno objasnili prethodna naselja…..
 
Podgorica lezi na obalama sest rijeka – Morace, Ribnice, Zete, Sitnice, Matice, Mareze i Cijevne. Malo se koji grad moze pohvaliti sa tolikim brojem rijeka. Ne samo sto je okruzena sa sest rijeka, nego se, skoro na dohvat ruke nalazi i jezero, najvece u Evropi - Skadarsko.
Danasnja Podgorica, koliko lici na novi evropski centar, toliko je jos i nedovoljno cisto politicko polje. U Podgoricu politicku bitku biju mnogi, i svi se podjednako nadaju svom uspjehu, odnosno, protivnickom neuspjehu.
 
Zidovi drzavnih zdanja su uvijek bili misticni i nikad se nije znalo sta ce iz tih zdanja izaci narednog dana.I sama Podgorica je misticna na neki nacin. Zbog istorijske sklonosti ka – apokalipticnim trenucima, zivot grada se nije puno nastavljao na predhodnu tradiciju. Sve sto se osjeca u Podgorici i dalje podsjeca na nesto – revolucionarno. Ta uvijek prisutna revolucija u duhu naroda,i u svakom njegovom pokretu, nema jos – ime. Podgorica je inace bila mjesto revolucija, koje su uspijevale, ali kasnije i propadale… I otvarale prostor opet za - nove.
 
Kazu, da je veoma lijepo ono mjesto u kojem se preplicu pustinjske vrucine, jako sunce, sa mnogo voda, izvora i jezera…Ako je to tacno, Podgorica ce uvijek biti “Bogom stvorena za zivot”. Barem prema djelu – prirode.
 
 

Van mreže Mortiša

  • Master
  • *****
  • poruke: 4.764
  • 125 date prim. 125
« Odgovor #1 poslato: 20. oktobar 2011, 17:53 »
http://i.imgur.com/odAyLrY.jpg
Podgorica

Van mreže Venera

  • admin
  • *****
  • poruke: 46.090
  • 4811 date prim. 5426
    • Venerin san
« Odgovor #2 poslato: 15. mart 2013, 19:32 »

ODLOMCI IZ KNJIGE SVETOZARA PILETIĆA "SAGA O PODGORICI"

O Podgorici iz 1883.godine

Sačuvan je jedan zanimljiv izvještaj o našem gradu, pisan 20.07.1883.godine.

To je pismo dr Petra Miljanića, tada ljekara u Podgorici, koje je uputio Opštinskom sudu o higijenskim uslovima u varoši, u svim domaćinstvima. Opštinski sud, 23-ćeg istog mjeseca, obavještava Državni savjet o svom aktu i "paftoruje da je odveć neuredno u gradu", pa se smatra da je uputstvo dobro došlo.

Predmet je zaveden u Državnom savjetu 02.08.1883.godine pod brojem 749, a u Ministarstvu unutrašnjih djela registrovan kao broj 1383.

Ovaj zapis posvećen je tom autentičnom svjedočenju, a dijelom i njegovom tvorcu.

Evo najprije tog izvještaja:

"Pošto se pojavila kolera na istoku", izvještava dr Miljanić, "i ona se nikako ne umanjava no zahvata oko sebe sve više prostora, to nijesmo sigurni da nam taj nemio gost neće doći u Evropu. Stoga se svuda, osobito po većim varošima, udaljuje sve što zdravlju naudi".

"Kao liječnik ovog mjesta", kaže dalje izvjestilac, "dužan sam obratiti pažnju ove opštine na mjere koje bi trebalo provesti u djelo u našoj dosta nečistoj varoši.

Ovo bi nam trebalo učiniti:

Treba da se pregledaju sve kuće, gdje ljudi žive, ali i razvaljene i zabačene, gdje niko ne živi. Da se đubre omete i udalji van varoši na određeno smetlište ili njive. Da se mjesta i štale gdje stoka i konji žive uredno čiste, i to svaki dan. Da se prohodi (zahodi - primjedba autora) bolje gledaju  i da se baci u njih neugašeni klak, ili dok se nabavi jedna jevtina stećija - karbona kiselina ili hlorni klak, ako opština bude htjela da nabavi, time da čiste smrdljiva mjesta.

Da se čaršija i ulice čiste često puta i to zorom, da ne bi čaršija bila ispunjena zagađenim vazduhom. Da se zabrani prodaja nezrelog voća (za sada one nezrele šljive i džanje ne puštaju u pijacu) i da ne razbacivaju kore od dinja i lubenica oko mjesta prodavanja. Da se više pažnje obrati na čistoću u kasapnici i na dobrotu mesa koje se prodaje, da se kože nikako ne suše u dućanima ni po privatnim kućama, već pri kraju varoši".

Mnogo toga o čemu se govori u ovom tekstu i danas je interesantno i aktuelno. Danas se to, istina, drugačije zove - to je prostor u kome živimo- čovjekova okolina, ali se problemi koji se ovdje spominju javljaju i danas, iako u drugoj formi.

Riječi koje je tada napisao dr Petar Milanić, ljekar koji je u našem gradu bio od 1881-1884.godine, imaju u njemu i danas svoj odjek. Miljanić je inače bio svestrano obrazovana ličnost, ljekar i pravnik, teoretičar i praktičar. On je svoju veliku erudiciju poklanjao našem čovjeku, a njegov rad predstavlja, u pravom smislu riječi, početak savremene medicinske nauke u Crnoj Gori.

Spominjali smo ga kada smo govorili o ljekarima stare Podgorice, kao prvog među 45 spomenutih. Na žalost, kako to neminovno biva, ni to nije bio potpun broj. Izostala su važna i značajna imena ljekara Jovana Kujačića, Jovana Bulajića, Stojana Stanojevića, a i o svakom od njih posebno bi se moglo govoriti, a moguće je da je bio i još neko ko je čuvao zdravlje građana našeg grada.


Izvor: podgorica.me

Van mreže Venera

  • admin
  • *****
  • poruke: 46.090
  • 4811 date prim. 5426
    • Venerin san
« Odgovor #3 poslato: 05. novembar 2014, 09:12 »
Kako je nastalo ime Podgorica?

Predstavljamo vam Podgoricu, glavni i najveći grad i glavnu raskrsnicu puteva u Crnoj Gori.

Podgorica je jedna od najstarijih naseobina na ovom dijelu Balkana. Velika prirodna bogatstva, izuzetno dobar geostrateški položaj, i plodno zemljište, uslovili su pojavu i razvitak naselja još u ranom periodu praistorijske dobi. Tokom svoje duge istorije ona je proživjela i preživjela krupne događaje i potrese. Nekoliko puta ime grada je mijenjano.



Prvobitni grad je podignut pod Goricom, te otuda i prvobitno ime Podgorica. Antička preteča današnje Podgorice bio je rimski Birziminium. U srednjem vijeku su ga Sloveni nazvali Ribnica.

Prvi put se ime Podgorica pominje 1326. godine u jednom sudskom dokumentu Kotorskog arhiva. Podgorica, odnosno ranije Ribnica, bila je ekonomski jaka. Trgovačke veze između Dubrovnika i države Nemanjića, koje su bile veoma razvijene, održavane su putem koji je, preko Trebinja i Nikšića, vodio za Podgoricu. Kako se nalazila na najprometnijoj raskrsnici puteva, Podgorica je bila središte veoma živog strujanja roba, trgovaca, kurira i drugih putnika, što je podspješivalo njen razvoj, ekonomsku moć, vojničku snagu i strategijski značaj.



Turskom okupacijom Podgorice 1474.godine, prekinut je ekonomski, kulturni i umjetnički uspon grada. Turci su u Podgorici podigli veliku tvrđavu i dotadašnje naselje sa veoma razvijenim trgovačkim vezama pretvorili u glavni odbrambeni i napadački bastion prema nepokornim plemenima. Iz tako utvrđenog grada, sa kulama, kapijama i odbrambenim bedemima, Turci su odolijevali svim napadima.

Na osnovu odluke Berlinskog kongresa 1878. godine, Podgorica je pripojena Crnoj Gori. To je označilo kraj četvorovjekovne osmanlijske okupacije i početak novog razdoblja u razvoju i Podgorice i Crne Gore. Grad se relativno brzo razvijao i izrastao u jako tržište. Javljaju se prvi oblici koncentracije kapitala, a 1904. godine osniva se prva značajnija finansijska ustanova - Zetska štedionica, koja će ubrzo prerasti u Podgoričku banku. Izgrađuju se putevi prema svim okolnim gradovima, a 1902. godine Podgorica dobija i prvo značajnije privredno preduzeće - Fabriku duvana, stoji na sajtu podgorica.me.



U periodu između dva rata Podgorica broji oko 13 000 stanovnika.

U II svjetskom ratu bombardovana je preko 70 puta i do temelja je razorena. Dala je oko 4100 žrtava, a oslobođena je 19. decembra 1944. godine.

Pod nazivom Titograd, 13. jula 1946. godine, postaje glavni grad Republike. To je označilo početak novog života. U narednom periodu ostvaren je sveopšti preobražaj grada. Uvećan je materijalni, kadrovski i naučno-tehnički potencijal, snažno se razvilo obrazovanje, osnovane mnoge nove kulturne i zdravstvene institucije, a grad je modernim saobraćajnicama i vazdušnim vezama povezan sa čitavom zemljom i sa inostranstvom. Tako Titograd postaje privredni, društveno-ekonomski i kulturni centar Crne Gore.

Na referendumu 2. aprila 1992. vraćeno joj je ime Podgorica.

http://i.imgur.com/YON3LQn.jpg
Podgorica

Van mreže Doktor Zo

  • Počasni član
  • *****
  • poruke: 23.500
  • 28 date prim. 248
« Odgovor #4 poslato: 26. februar 2016, 21:34 »