Autor: beogradski fantom Tema: Niš  (Pročitano 477 puta)

0 članova i 1 gost pregledaju ovu temu.

Van mreže beogradski fantom

  • Master
  • *****
  • poruke: 4.177
  • 2 date prim. 14
« poslato: 05. oktobar 2010, 16:56 »
Niš i šira okolina imaјu umereno-kontinentalnu klimu. Srednja godišnja temperatura јe 11,2°C. Naјtopliјi mesec јe јul sa prosečnom temperaturom od 21,2°C, a naјhladniјi јanuar sa srenjom temperaturom od 0,2°C. Godišnje u proseku padne 567,25 mm kiše i snega po metru kvadratnom. Prosečni vazdušni pritisak јe 992,74 milibara. Godišnje ima 123 kišovita dana i 43 dana pod snegom. Prosečna јačina vetra јe nešto manja od 3 bofora.

Kao saobraћaјni čvor evropskih putnih i železničkih pravaca, sa aerodromom, lako јe dostupan iz svih pravaca. Kao savremeni univerzitetski grad sa preko 250.000 stanovnika, istovremeno јe prirodni, društveni, privredni, obrazovni, zdravstveni, kulturni i sportski centar јugoistočne Srbiјe. Područјe grada zahvata površinu od 597 km2, na kome se nalaze Niš, Niška Banja i 68 prigradskih naselja.

O razviјenosti sistema obrazovanja naјbolje govori statistika: oko 40.000 učenika u 35 osnovnih i 19 srednjih škola i preko četrnaest hiljada studenata na 13 fakulteta niškog Univerziteta.

Trideset klinika, zavoda i instituta koјi istovremeno čine nastavnu bazu Medicinskog fakulteta, kao i veliki broј drugih medicinskih instituciјa, predstavljaјu potenciјal niškog zdravstvenog centra koјi svim sugraђanima i stanovnicima ovog dela zemlje omoguћava korišћenje savremene zdravstvene zaštite i mnoga dostignuћa moderne medicine.

Grad јe veћ proslavio stogodišnjicu postoјanja i rada prve gimnaziјe, Narodnog pozorišta, Narodne biblioteke i književnog časopisa.

Nosioci savremenog kulturnog života su Narodno pozorište, Narodna biblioteka, Narodni muzeј, Simfoniјski orkestar, Pozorište lutaka, Zavod za zaštitu spomenika kulture, Univerzitetska biblioteka, Istoriјski arhiv, Galeriјa savremene likovne umetnosti, Dom kulture, Kulturno-prosvetna zaјednica, izdavačke kuћe, i mnogobroјne organizaciјe kulturno-umetničkog amaterizma.

U nizu kulturnih manifestaciјa koјe imaјu јugoslovenski i meђunarodni karakter, a održavaјu se u Nišu, naјznačaјniјe su: Festival glumačkih ostvarenja igranog filma "Filmski susreti", meђunarodni festival amaterskih horova "Horske svečanosti" i Likovna koloniјa "Siћevo" - naјstariјa u zemlji.

Sa Niškom banjom, posebnim balneološkim centrom u neposrednoј blizini grada, aktuelna turistička ponuda Niša pruža moguћnosti za banjski, lečilišni, poslovni, kongresni turizam, kao i veћe sportske i kulturne manifestaciјe. Broјna su i izletišta koјa svoјim prirodnim lepotama spadaјu u naјlepše u Srbiјi.


Preko 40 sportskih klubova u gradu okuplja veliki broј profesionalaca i entuziјasta. Nišliјe vole sport i u nekim granama igraјu veoma značaјnu ulogu.

Van mreže black wizard

  • Zvezda
  • *****
  • poruke: 1.659
  • 0 date prim. 3
« Odgovor #1 poslato: 15. januar 2011, 22:32 »
Ćele Kula



Ćele-kula je spomenik iz Prvog srpskog ustanka koji je u znak odmazde tadašnja Turska vlast u Srbiji izgradila od lobanja poginulih srpskih ratnika u bici na Čegru. Nalazi se na 4 km od centra Niša, na putu ka Niškoj Banji. Svrstana je u spomenike kulture od izuzetnog značaja za Republiku Srbiju i danas predstavlja muzejski objekat.

Procenjuje se da je u bici na Čegru, koja se odigrala 31. maja 1809, poginulo oko 10.000 turskih ratnika. Kako bi opravdao toliki gubitak niški Huršid paša naredio je da se kože sa glava poginulih Srba oderu, napune slamom i pošalju u Carigrad. Zatim je, kako bi zaplašio Srbe, naredio da se u znak opomene na istočnoj strani Niša sazida kula od kamena i da se u njene zidove uzidaju preostale lobanje poginulih vojnika, „tako da sredina kule bude jednostavna, od kamena i kreča a glave srpskih vojnika da se okrenu u polje i uziđaju spolja“.

Kula je sazidana u periodu od juna do jeseni 1809. godine, na nekadašnjem ulazu u Niš sa carigradske strane, koji se danas nalazi u središtu naselja Trošarina. Sačinjena je od četiri potporna zida (širine oko 4,5 m i debljine 0,5 m) koja su se naslanjala jedan na drugi čineći šuplju, zakrovljenu formu čija je prvobitna visina iznosila 5 metara. U nju su uzidane 952 lobanje poginulih ustanika, poslagane u simetrične redove. Iako su Turci zabranjivali Srbima da odnose lobanje sa njenih zidina, mnoge glave su krišom skidane i sahranjivane u okolnim grobljima.

Turskih izvora o Ćele-kuli gotovo i da nema, tako da se podaci o njenom izgledu, načinu gradnje i broju lobanja zasnivaju na beleškama putopisaca koji su u XIX veku prolazili kroz Niš. Najraniji opis dao je beogradski licej Isidor Stojanović, a nešto detaljniji opis o ondašnjem stanju Ćele-kule dao je Živan Živanović 1882. godine: „Ja sam brižljivo brojao, i na ostatku od kule samo bilo je sa severne strane 123 glave, a zapadne strane 103, sa istočne 105 i s južne 180 – svega 511 glava. Blagorodna duša meštana nije mogla da gleda ovu strašnu sliku nedela, te su krišom mnoge glave poskidane i s pijetetom položene u groblja.“ U Evropi se za Ćele-kulu prvi put čulo iz spisa francuskog pesnika Alfonsa de Lamartina. U svom prolasku kroz Niš, o Ćele kuli je rekao: "Neka Srbi sačuvaju ovaj spomenik! On će naučiti njihovu djecu šta vredi nezavisnost jednog naroda, pokazujući im po kakvu su ih cijenu platili njihovi očevi."

Iako je u drugoj polovini XIX veka, jedan od modernizatora turske države Mithat paša doneo odluku da se kula sruši, to nije izvršeno zbog intervencije niških Turaka. Tako je sve do 1892. Ćele-kula bila izložena vremenu, nakon čega je prilozima iz čitave Srbije, prema projektu arhitekte Dimitrija Leka, iznad nje podignuta današnja kapela. Godine 1937, prilikom proslave šezdesetogodišnjice oslobođenja Niša od Turaka, čišćenjem središnjeg dela objekta, pronađeno je više lobanja, koje su ponovo ugrađene u kulu. Danas je preostalo samo 58 lobanja, a jedna od njih je posebno izdvojena na pijedastalu, kao lobanja vođe ustanka Stevana Sinđelića.

Van mreže zjovan29

  • član
  • ***
  • poruke: 362
  • 116 date prim. 88
« Odgovor #2 poslato: 03. februar 2012, 20:18 »



Van mreže Estela

  • Maratonac
  • *****
  • poruke: 5.569
  • 457 date prim. 687
« Odgovor #3 poslato: 03. februar 2012, 21:14 »
Ulazak u tvrđavu i gleda na centar grada.... :heart:
http://farm4.static.flickr.com/3292/2679691320_5d03886cf5_o.jpg
Niš

Van mreže Estela

  • Maratonac
  • *****
  • poruke: 5.569
  • 457 date prim. 687
« Odgovor #4 poslato: 03. februar 2012, 21:27 »
,,Ćele kula"
http://i402.photobucket.com/albums/pp107/andjelkovic_vladimir/stari-nis/497-kapela-Cele-kule-1.jpg
Niš


Aarhitekta Dimitrije T. Leko sagradio spomen kapelu Ćele kula u Nišu. Ovo vredno zdanje je kvadratne osnove, nad kojom je, preko osmougaonog tambura izvedeno kube pokriveno šatorastim krovom sa ćeramidom. U dekorativnoj obradi fasade uočavaju se kako ističe Nestorović, mešavina vizantijskih i romanskih motiva, a cela kompozicija podseća na oblik turskog turbeta".

Ćele-kula je spomenik iz Prvog srpskog ustanka koji je u znak odmazde tadašnja Turska vlast u Srbiji izgradila od lobanja poginulih srpskih ratnika u bici na Čegru. Nalazi se na 4 km od centra Niša, na putu ka Niškoj Banji.[1] Svrstana je u spomenike kulture od izuzetnog značaja za Republiku Srbiju[2] i danas predstavlja muzejski objekat.


  Evropa je prvi put bila obaveštena o ovom spomeniku turske svireposti i srpske hrabrosti 1833. godine, kada je francuski pesnik i akademik, Alfons de Lamartin izdao svoje delo "Put na istok", gde je, u posebnom odeljku, "Beleške o Srbiji", ukazao na značaj ovog spomenika za Srbe i potrebu da bude sačuvan.

 Medjutim, opasnost po "Ćele kulu" došla je od samih Turaka. U drugoj polovini XIX veka, kada je niškim pašalukom upravljao Mithat paša, kasniji predsednik turske vlade i poznati modernizator otomanske države, doneta je odluka o rušenju ovog objekta, čije je izvršenje sprečeno intervencijom niških Turaka.

 Nakon oslobođenja od Turaka, "Ćele kula" je bila u teškom, gotovo kritičnom stanju. 1878. godine podignut je ćeremidni krov na četiri stuba, iznad kule. Spašavanje spomenika nastavljeno je prilozima iz cele Srbije, pa je 1892., prema projektu beogradskog arhitekte, Dimitrija T. Leka, podignuta kapela nad "Ćele kulom". Kasnije je ispred kapele postavljena bista Stevana Sinđelića, ploča sa Lamartinovim tekstom o "Ćele kuli" i uređivan okolni prostor.

Danas je na kuli preostalo 58 lobanja o kojima se, zajedno sa celim okruženjem, niški Narodni muzej i ceo grad brižljivo vodi računa, poštujući reci Alfonsa de Lamartina: Neka Srbi sačuvaju ovaj spomenik. On ce naučiti njihovu decu šta vredi nezavisnost jednog naroda, pokazujuci kakvu su cenu platili njihovi očevi.



Van mreže zjovan29

  • član
  • ***
  • poruke: 362
  • 116 date prim. 88
« Odgovor #5 poslato: 06. februar 2012, 13:39 »
Turistička ponuda Niša

Niš je ...

    3 grad po veličini u Srbiji, posle Beograda i Novog Sada
    Grad smešten na reci Nišavi
    Kulturno, privredno, administrativno, poslovno i univerzitetsko središte jugoistočne Srbije
    Grad smesten na evropskom putnom pravcu KORIDORU 10
    Grad odavnina poznat kao „kapija istoka i zapada“ jer se nalazi raskrsnici puteva koji spajaju Evropu sa Bliskim Istokom
    Grad koji se nalazi na 192 m nadmorske visine i prostire na površni od 600 km2
    Grad sa preko 250 000 stanovnika
    Univerzitetski centar sa 13 fakulteta
    Jedan od najstarijih gradova u Evropi, o čemu svedoče brojna praistorijska nalazišta na teritoriji grada (Bubanj i Velika humska čuka)
    Povezan sa svetom avio linijama sa Međunarodnog aerodoma „Konstantin Velki"
    Okružen veličanstvenim planinskim masivima: Suvom planinom, Svrljiškim planinama i planinom Seličevicom
    Rodni grad čuvenog rimskog imperatora Konstantina Velikog koji je 313. godine Milanskim ediktom priznao hrišćanstvo za zvaničnu religiju Rimskog carstva
    Grad u kome se 2013. godine planira centralna proslava 1700 godina od donošenja Milanskog edikta i priznanja hrišćanstva


Niš kroz vekove !!!

Praistorija i ime grada


Kao jedan od najstarijih gradova Evrope, Niš poseduje bogatu riznicu istorijskog nasleđa, od samog nastanka civilizacije do danas. Praistorijska nalazišta - Bubanj, Velika humska čuka i Medijana svedoče o postojanju prvih naselja u okolini Niša još u dalekom neolitu, eneolitu i bronzanom dobu. Osim kuća pronađenih na navedenim lokalitetima, koje i po lokaciji i po načinu gradnje govore o naprednom civilizacijskom stepenu razvoja prastanovnika ovog prostora, pronađeni su i brojni upotrebni predmeti koji obeležavaju ove periode praistorije.

Poreklo imena grada nije pouzdano utvrđeno, mada postoje priče o Keltskom mitu da je grad dobio ime Vilin grad po Vilinoj reci jer su ga vile iz reke, nakon čestih rušenja, preko noći obnavljale. Pod imenom Naisus prvi put ga spominje Klaudije Ptolomej u knjizi Geografija sredinom II veka, a navodi ga kao najveći grad u Dardaniji.


Doba Rimljana i car Konstantin Veliki


Razvoj antičkog Naisusa išao je od samog osnivanja uzlaznom putanjom. Podigunt je krajem I veka pre Hrista kao vojna baza na desnoj obali Nišave, na prostoru koji danas zauzima niška Tvrđava i Gradsko polje, da bi nakon formiranja provincije Gornja Mezija, od 15. godine posle Hrista, postao, osim vojnog i strateškog, i značajan trgovački centar. Tokom vladavine Marka Aurelija (161. – 180. godine) grad toliko dobija na značaju da dobija status «municipijuma» - grada sa određenim stepenom samoupravnog prava. Od vremena Dioklecijanove vladavine (284. – 305. godine), Naisus pripada provinciji Sredozemna Dakija, a u IV veku postaje i episkopsko sedište. Pravi procvat antički Naisus doživljava u periodu od III do V veka. U doba kada je u njemu rođen čuveni rimski imperator i vojskovođa Flavije Valerije Konstantin (Konstantin Veliki), 274. godine, Niš postaje snažan i neosvojiv «kastrum», a u doba kada Konstantin postaje vladar cele Rimske imperije, Niš, koga je Konstantin bogato ukrasio postaje značajan administrativni, ekonomski i vojni centar provincije Gornja Mezija.
Konstantin Veliki predstavlja značajnu istorijsku figuru kako u svetskoj tako i u istoriji Niša. Poznat je ne samo kao vladar i mudar vojskovođa već i kao veliki vizionar i pobornik hrišćanstva. Njegove vizije i snovi u kojima mu se ukazivao «labarum» ili «hristov monogram» i reči Hristove: «Pod ovim znakom ćeš pobediti» (In hoc singno vinces) vodili su ga u mnoge bitke u kojima je pobeđivao daleko mnogobrojnije neprijatelje, tako da je logičan sled događaja bilo priznavanje hrišćanstva za zvaničnu rimsku religiju 313. godine čuvenim Milanskim ediktom. Svetska istorija i istorija hrišćanstva zauvek će ga pamtiti kao nekog ko je hrišćanstvo iz katakombi i gladijatorskih arena izveo na svetlost dana i utro put daljem razvoju jedne od najrasprostranjenijih svetskih religija. Njegov portret – glava cara Konstantina u bronzi (IV vek), pronađen u koritu reke Nišave, čuva se u Narodnom muzeju u Beogradu (kopiju možete videti u Arheloškoj sali Narodnog muzeja u Nišu) kao značajno istorijsko i nacionalno blago.


Vladavina Rima uticala je i na umetnike sa ovog područja, pa tako i skulptura Jupitera na tronu (kraj I veka) pronađena 1938. godine u reci Nišavi, na slikovit način prenosi umetničke afinitete žitelja Naisusa. Ova skladna i jednostavna figura, koja zrači snagom i dostojanstvom, svojom lepotom prevazilazi mnogo slične primerke.
Stalna postavka u Arheološkoj sali u kojoj je izložena skulptura Jupitera, od nedavno je obogaćena još jednim umetnički vrednim eksponatom iz tog perioda, a to je oltarska pregrada paganskog hrama – «ograda sa hermama», sa predstavama antičkih božanstava Lune i Asklepija sa arheološkog nalazišta Medijana.

Osim ostataka antičkog Naisusa koji su pronađeni na prostoru Tvrđave (ostaci antičke ulice, objekti sa svodovima i terme) o bogatstvu života Rimljana svedoči i arheološko nalazište Medijana, koja otkriva da su stanovnici Naisusa naseljavali ne samo uže jezgro grada već i njegovu okolinu. Tako se pretpostavlja da je Medijana predstavljala značajan centar za distribuciju i snabdevanje osnovnim životnim namirnicama kako grada tako iu sistemu distribucije na nivou Carstva.


Vizantijski i srednjovekovni Niš

U Atilinom pohodu 441. godine Niš je doživeo ogromna razaranja. Poznati vizantijski diplomata Prisk opisuje stanje koje je zatekao prilikom prolaska kroz Naisus 448. godine: «Kad smo stigli do Niša, nađosmo grad sasvim opusteo pošto je do temelja bio porušen od neprijatelja (Huna)...».
Grad doživljava novi procvat i obnovu tek u VI veku kada počinje da ga iz temelja obnavlja vizantijski car Justinijan. Istoričar Prokopije navodi da Justinijan Niš « ...utvrdi i učini neosvojivim za neprijatelja...».
Iz ovog perioda, u okolini Niša, na lokalitetu Kulina u selu Balajnac, na ostacima vizantijskog foruma, pronađen je portret vizantijske carice i jedini poznati primer ranovizantijske skulpture (početak VI veka) na ovom delu Balkana. Istoričari umetnosti imaju dve teorije o tome koga zapravo prikazuje portret – vizantijsku caricu Teodoru, ženu Justinijana ili suprugu Justinijanovog ujaka vizantijskog cara Justina I - vizantijsku caricu- Eufemiju. U svakom slučaju, ovaj prelep portret žene nedokučive vizantijske lepote i blagog osmeha predstavlja značajno umetničko i istorijsko otkriće i predstavlja nesumnjivo kulturno blago našeg grada.
Od polovine VI veka Niš je na udaru slovenskih plemena, koji će ga polovinom VII veka osvojiti i početi njegovo naseljavanje. Time započinje srednjovekovno razdoblje grada.
Period naseljavanja Slovena (VII i VIII vek) nije nam ostavio pisana svedočanstva, tako da se o tom vremenu ne može puno govoriti. Istorijski značajan period za grad ponovo počinje u XI i nastavlja se kroz XII vek, kada Niš, u doba velikog župana i poznatog srpskog vladara Stefana Nemanje, ulazi u sastav srpske države. Krstaški pohod koji je krenuo iz Francuske i Nemačke, doveo je u ove krajeve nemačkog cara Fridriha I Barbarosu, koga je 1189. godine u Nišu, u porti današnje Pantelejske crkve, primio Stefan Nemanja. Pored bogatih poklona i hrane za vojsku, Nemanja je Barbarosi ponudio vojnu pomoć i vazalski odnos za sve osvojene i neosvojene vizantijske oblasti. Osamsto godina kasnije, stanovnici Niša podigli su spomenik, ispred Tvrđave, u čast postignutog dogovora između Stefana Nemanje i nemačkog cara.


Period petovekovne vladavine Turaka


Turci 1386. godine osvajaju Niš i drže grad sa kraćim prekidima (austrijska osvajanja u 17. veku) sve do 1878. godine. Tokom petovekovne Turske vladavine Niš postaje središte vojne i upravne vlasti. Niška Tvrđava građena je u periodu od 1719 do 1723. godine i spada u najlepša i najočuvanija turska zdanja na Balkanu.
Stanovništvo Srbije više nije moglo da trpi turska ugnjetavanja, tako da 1804. godine, na čelu sa Karađorđem Petrovićem, podiže ustanak. Jedna od čuvenih bitaka I srpskog ustanka dogodila se na brdu pokraj Niša - Čegru, 31.maja 1809. godine. Tog dana je vojvoda Stevan Sinđelić, koji nije mogao da se izbori sa daleko brojnijom turskom vojskom, pucao u skladište baruta i poginuo dostojanstvenom smrću zajedno sa svojim saborcima. O tragičnoj pogibiji u ovoj bitci govore spomenici Ćele kula i spomenik na Čegru.


Oslobođeni Niš

Posle oslobođenja od Turaka, Niš konačno prestaje da bude orijentalna «kasaba», izgrađuje se prema savremenim urbanističkim planovima, doživljava kulturni procvat i politički se razvija u pravi evropski grad. Narednih godina Niš dobija :

    prvu gimnaziju 1878. godine
    prvu bankarsku ustanovu 1881. godine
    železničku prugu Beograd - Niš 1884. godine
    Pozorište Sinđelić1887. godine
    Narodnu biblioteku 1889. godine
    Pasterov zavod 1900. godine
    Likovnu koloniju u Sićevu koju je osnovala slikarka Nadežda Petrović 1905. godine
    Hidrocentralu na Nišavi u Sićevu 1908. godine


I i II svetski rat

Nakon ubistva austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda u Sarajevu, 28. juna 1914. godine, Austrougarska optužuje srpsku državu kao odgovornu za ubistvo i priprema vojni pohod na nju. Želeći da odbrani svoju državu srpska vlada 25. jula 1914. naređuje evakuaciju Beograda i premešta vladu u Niš, koji postaje tzv. «ratna prestonica Srbije». Samo par dana kasnije u Niš stiže i telegram kojim je Austrougarska objavila rat Srbiji.
7. decembra 1914. godine Narodna skupština zaseda u zgradi oficirskog doma u Nišu i donosi tzv. «Nišku deklaraciju» u kojoj su obrazloženi ciljevi oslobodilačkog rata i najavljeno ujedinjenje južnih Slovena - Srba, Hrvata i Slovenaca u jednu državu, tako da Niš nazivaju i «rodnim gradom Jugoslavije».
Od oktobra 1915. godine do oktobra 1918. godine. Niš je pod okupacijom nemačkih, austrijskih i bugarskih trupa. Oslobađa ga srpsko-francuska vojska pod komandom vojvode Petra Bojovića.
Iz ovog perioda u Nišu nalazimo staro vojno groblje, koje se nalazi u današnjem naselju Delijski vis, gde su sahranjivani srpski vojnici iz Balkanskih ratova, iz I Svetskog rata, a delimično i nemački vojnici iz I Svetskog rata. Jedan deo ovog groblja je izdvojen i čini vojno groblje Britanskog Komonvelta, gde su sahranjeni britanski vojnici poginuli u I Svetskom ratu. Interesantna je činjenica da groblje i danas predstavlja deo teritorije Britanskog komonvelta u području Niša.
U periodu između dva svetska rata Niš je središte Moravske banovine i tada je imao 25096 stanovnika.
U periodu II svetskog rata od 1941. godine do 1945. godine Niš je važna strategijska tačka na putu za Solun i Crno more. Pretrpeo je žestoka bombardovanja i brojne represalije od strane nemačkih okupacionih trupa o čemu svedoče koncentracioni logor Crveni Krst i memorijalni park Bubanj. Niš je oslobođen 14. oktobra 1944. godine kada je posle žestokih borbi uništena 7 SS brdska divizija «Princ Eugen».


Od oslobođenja do danas

U periodu nakon II svetskog rata, grad se intenzivno izgrađuje i postaje središte jugoistočnog regiona.

    1966. godine - Osnovani Filmski susreti - festival jugoslovenskog glumačkog ostvarenja
    1969. godine - Osnovane Jugoslovenske horske svečenosti
    1971. godine - «Narodne novine» postaju prvi niški dnevni list
    1975. godine - Niš postaje centar Niškog regiona
    1975. godine - Niš postaje centar Niškog okruga
    17.novembar 1996 - 27. januar 1997. godine - Posle drugog izbornog kruga i velike krađe glasova na lokalnim izborima, u Nišu počinju masovni građanski protesti. Potaknuti buntom nezadovoljnih radnika, protestima se pridružuju studenti i ostali građani Niša. Protesti su trajali 96 dana na centralnom trgu u Nišu, koliko je bilo potrebno da se prizna izborna volja naroda. Inicirani primerom Nišlija, u Beogradu i ostalim gradovi Srbije počinju protesti protiv Miloševićevog režima. Na Savin dan 27 januara 1997. godine konstituisana je demokratska Skupština grada Niša.
    24. mart – 12.jun 1999. godine - Za vreme NATO bombardovanja, u Nišu je poginulo 25 osoba, od čega 22 civila, 2 vojnika i 1 policajac. Tokom 78 dana neprekidnog bombardovanja, NATO vojska je bombardovala Niš 40 puta, od čega 28 puta noću i 12 puta po danu. Na grad je bačena 161 avionska bomba, 71 krstareća raketa "tomahavk", 36 kontejnerskih kasetnih bombi i osam paketa grafitnih bombi za onesposobljavanje elektroenergetske mreže. Srušeno je 120, a oštećeno više od 3.400 stambenih, poslovnih, infrastrukturnih i vojnih objekata.



izvor:nistourism




Van mreže zjovan29

  • član
  • ***
  • poruke: 362
  • 116 date prim. 88
« Odgovor #6 poslato: 06. februar 2012, 13:45 »

4SBq{RTBu1%;

Van mreže Venera

  • admin
  • *****
  • poruke: 46.090
  • 4811 date prim. 5426
    • Venerin san
« Odgovor #7 poslato: 11. januar 2013, 13:30 »
Niš: Kapija u carevu čast

SVI su izgledi da će spomenik caru Konstantinu biti konačno podignut u njegovom rodnom Nišu tokom ove godine



SVI su izgledi da će spomenik caru Konstantinu biti konačno podignut u njegovom rodnom Nišu (Naisusu) tokom ove godine. Mada je sve govorilo da godinu velikog jubileja, 17 vekova od kako je ovaj rimski car doneo Milanski edikt, Niš neće dočekati sa pravim obeležjem, u sredu je u Ministarstvu kulture najavljeno da će spomenik, ipak, biti podignut.

Za ovaj posao pre nekoliko godina na konkursu je izabran projekat vajara Vuka Đuričkovića, pod nazivom “Konstantin kapija”. I ovoga puta raspoloživa sredstva “diktiraće” da li će ovo grandiozno delo biti izvedeno do kraja ili će biti iskorišćen samo jedan deo (figuralna kompozicija).


- Ukoliko bi u jednoj reči pokušali da sažmemo značaj nasleđa cara Konstantina, čini se da bi reč “preobražaj” na najbolji način označila ishod njegove vladavine - kaže, za “Novosti”, Đuričković. - Zaveštanje cara Konstantina daleko prevazilazi njega samog, zbog čega je oblikovanje jednog duhovnog simbola koji bi trebalo da prikaže pobedu hrišćanskih vrednosti bilo potrebno svesti na skulpturalno-arhitektonsku celinu, u čijem se središtu nalazi čin odluke preobražaja, trenutka prelaska iz jednog poretka u drugi.

Vajar je kapiju zamislio kao simbol transparentnog prolaska iz starog duhovnog poretka u hrišćanski i uzdizanja hrišćanskih vrednosti kroz usklađivanje duhovnog sa materijalnim. Ravan na kojoj je postavljena skulptura po zlatnom preseku deli kapiju na podzemni i nadzemni deo. Podzemni deo simbolično predstavlja katakombe iz prvih vekova hrišćanstva, a nadzemni razdoblje nakon objavljivanja Milanskog edikta koji je omogućio slobodno izražavanje hrišćanske vere i početak pobede hrišćanskog prosvetljenja i prosvećenja.



DUHOVNI PREOBRAŽAJ

- Skulptura se nalazi na kubusnom tronu, koji simboliše vladavinu razuma, a ukazuje na Konstantinovu svesnost čina kome je podredio svoj život. Kubusna forma trona na simboličan načun ukazuje na usklađenost i razumsku vezu sa novim duhovnim poretkom i dovodi figuralnu kompoziciju - skulpturu cara Konstantina - u jedinstvenu vezu sa četvrtastim bazenom ispunjenim bistrom vodom, koja simboliše vodu pročišćenja i krštenja. Oblik i položaj figuralne kompozicije ukazuju na čin Konstantinovog duhovnog preobražaja, odnosno pokazuju trenutak kada imperator levom rukom odlaže mač - simbol materijalne moći, a desnom rukom uzima krst - simbol hrišćanske pobede - kaže Đuričković.

Izvor: novosti.rs